RESTORAN 'PORAT' U RAFAILOVIĆIMA

Da bi mogao da odgovori svim zahtjevima koje gost ima osoblje restorana mora da funkcioniše poput dobro osposobljenog i uigranog sportskog tima, a na čelu te ekipe mora biti pravi menadžer, koji će biti u stanju da registruje i najmanju grešku, da je spriječi i brzo otkloni. Ugostiteljstvo ne trpi improvizaciju, a gosti zahtijevaju da prvo budu usluženi, pa tek onda dolazi kvalitet ponude i usluge. Za 14 sezona 'Porat' je stekao zavidan renome uprkos jakoj konkurenciji. Uz kvalitet ponude za goste postoje i dvije lijepe bašte u hladovini zelenila, što pruža uslove za potpuni i pravi užitak na samoj pjeni od mora.

POSJETITE, ZABILJEŽITE

Manastir Morača je jedan od najmonumentalnijih srednjovjekovnih spomenika Crne Gore. Podigao ga je 1252. godine Stefan, sin kralja Vukana a unuk Nemanjin.

Smješten je u proširenom dijelu slikovitog kanjona Morače. Manastirski kompleks se sastoji od saborne crkve Uspenja Bogorodice, male crkve Svetoga Nikole i zgrada konaka. Porta manastira opasana je visokim zidom sa dvije kapije.

Pored arhitekture, posebnu znamenitost manastira Morače predstavlja njen živopis. Od prvobitnog slikarstva iz XIII vijeka sačuvao se samo manji dio u đakonikonu, gdje se monumentalnošću i snagom izraza izdvajaju kompozicije iz života proroka Ilije. Ostali dio živopisa stradao je u prvoj polovini XVI vijeka kada su manastir opustošili Turci.

Obnovljeni manastir 1574. godine ponovo su islikali anonimni slikari. U prvoj polovini XVII vijeka u oslikavanju manastira učestvuju poznati slikari - pop Strahinja iz Budimlja, koji ukrašava gornje djelove proskomidije, Georgije Mitrofanović, koji 1616. slika freske na zapadnoj fasadi i majstor Kozma, koji 1639. islikava malu crkvu Svetoga Nikole, a tri godine kasnije i paraklis Svetoga Stefana. Isti majstori su islikali i većinu ikona na velikom bogato izrezbarenom ikonostasu. Od nekada bogate manastirske riznice, danas je ostalo sačuvano svega nekoliko značajnijih obrednih predmeta i bogoslužbenih knjiga, među kojima se nalazi i primjerak Oktoiha prvoglasnika.

VIKTORIJINI VODOPADI

KAKO SU NASTALI VIKTORIJINI VODOPADI

Danas znamo više nego u Livingstonovo vreme o tome kako su nastali vodopadi. Središnja zambijska visoravan je velika ploča od bazalne lave, debela oko 300 m. Lavu su izbacili vulkani pre 200 miliona godina, davno pre nego što je reka Zambezi uopšte postojala. Kako se rastopljena stena hladila, stvrdnjavala se i popucala je na mnogim mestima. Te pukotine su se ispunile mekšim materijalom i tako je nastala manje-više ravna ploča.
Pre otprilike pola miliona godina, kad je Zambezi počeo da teče preko visoravni, naišao je na jednu zatrpanu pukotinu. Voda je počela da erodira mekše sedimente u pukotini i tako je nastao rov. Njega je ispunila reka koja je hučala u oblaku vodene pare sve dok na donjem kraju rova nije našla izlaz- mesto na kom je mogla da se obruši preko niske ivice i da prodre u kanjon. Tako su nastali prvi po redu vodopadi.
Ali proces se tu nije završio. Neprestano prelivanje vode preko ivica vodopada izazvalo je eroziju kamenog ruba na mestu na kojem je on bio najslabiji. Neobuzdani vodeni tok dubio je raselinu sve više i više, urezujući rečno korito uzvodno i oblikujući novi kanjon koji je bio postavljen dijagonalno unazad u odnosu na onaj prvi.
Posle toga reka je pronašla još jednu pukotinu uzvodno koja se protezala u pravcu istok-zapad i usekla se u njenu meku površinu. Delujući tako po mreži pukotina, reka je napravila niz cikcak kanjona nizvodno od vodopada.

VIKTORIJINI VODOPADI

Viktorijini Vodopadi nacionalni park se prostire na 2 340 ha Zimbabveanskoj strani istoimenih vodopada. U okbiru parka se nalazi tropska kišna prašuma (rain forest) koja se sastoji od uobičajenih vrsta biljaka iz doline reke Zambezi samo je neuobičajeno gusta zbog redovnog priliva vodene magle i kiše sa vodopada. U okviru parka se nalaze divlje svinje (warthog), Baršunasti majmuni (Velvet monkey) i Bušbak (Bushbuck). Od ptica najznačajniji su Crni orao i Taita soko.

Viktorijini Vodopadi nacionalni park ima status Svetske Baštine (World Heritage) po UNESKO Konvenciji o Svetskoj Baštini (UNESCO World Heritage convention).

NIJAGARINI VODOPADI

Nijagara, rijeka u Sjevernoj Americi, duga 65 km, odvaja Kanadu i SAD, a spaja jezera Iri i Ontario. Prosječna visina Nijagarinih vodopada je oko 50 m, predstavlja značajno turističko mjesto sa velikim vidroelektričnim postrojenjima. Sve ovo nije dovoljno da prikaže ljepotu ovog prirodnog fenomena, pa vam predlažem da pođete i istražite zanimljivosti koje se pružaju.

Nijagarini vodopadi predstavljaju niz masivnih vodopada, na rijeci Nijagara, istočni dio Sjeverne Amerike, granica između SAD i Kanade. Sastoji se od tri odvojena vodopada, koji su prilično široki. Sa preko 168.000 kubnih metara vode u minuti, ovi vodopadi su jedni od najmoćnijih i najpoznatijih u svijetu.

KINESKI ZID simbolički značaj

Данас се Велики зид, схвата као један од симбола Кине. Чак и речи песме "Поход добровољаца" из 1935. која је сада химна Кине, говоре о "новом зиду од меса и крви" који треба да створе кинеске патриоте лицем у лице са непријатељском инванзијом.


LEGENDE
Зид је заливен крвљу и знојем небројених војника и радника. Легенда каже да је за време владавине првог императора из династије Ћин, жена по имену Менг Ђијанг-ну била узбуђена јер се њен муж није вратио кући ни после три године од мобилисања за градњу Великог зида. Менг је одлучила да га пронађе и да му однесе нову одећу. Претрпела је неизрециве муке тражећи га док није стигла до прелаза Шанг-хаи где је запала у неутешну тугу кад је сазнала да је њен драги муж умро исцрпљен тешким радом, а да су његови остаци уграђени у Кинески зид. Њене сузе су срушиле Велики зид у дужини од 800 лија (400 km) и она је нашла мужевљеве погребне остатке. Легенда говори о тешком присилном раду током неколико хиљада година и људским патњама.

KINESKI ZID

Кинески зид је највећа грађевина на свету. Протеже се од степа средње Азије до Жутог мора, дужином од 2.450 километара, висином од 10 до 16 метара, ширином од 8 метара, представља најдужи зид на свету, и највећи одбрамбени објекат.


Историја
По изворима више мањих зидова је почело да се гради у 5. век п. н. е., међутим озбиљнија градња и почетак градње великог Кинеског зида везује се за раздобље од 220. до 206. године пре нове ере и Ћин Ш’ хуанга, који је започео његову изградњу да би заштитио своју земљу од упада варварских племена - номада.
Грађен је од земље, камена и цигле, а његова градња трајала је с прекидима у изградњи, и рушењима, све до XVII века.
Дуж целог зида, у правилном размацима, подижу се стражарнице, а по врху се пружа стаза широка 4,5 m.
Велики кинески зид је сведочанство знања, упорности, и умећа најмногољуднијег народа света.
Данас је Кинески зид највећа туристичка атракција Кине. Туристи из целог света рангирају Кинески зид на сам врх најинересантнијих туристичких дестинација. По оснивању Народне Републике Кине предузете се неопходне мере заштите Кинеског зида од даљег пропадања. Зид је стављен под заштиту државе 1961. године. Реконструкција је обављена највише у области Ба-да-линг, пролазу Шанг-хаи и пролазу Ђија-ји. 1987. године Кинески зид је увршћен у списак светске баштине под покровитељством УНЕСКО-а.
Дана 7. јула 2007. године проглашен је за једно од нових седам светских чуда.

AJFELOVA KULA

Ajfelova kula ili Ajfelov toranj (fr. la Tour Eiffel) je metalni toranj sagrađen na Marsovim poljima u Parizu (Francuska) i danas je znamenitost i simbol Pariza. Sagrađena je 1889. kao eksponat za Svjetsku izložbu povodom proslave stogodišnjice francuske revolucije. Do 1930. godine je bila najveće zdanje na svetu sa svojih 300 metara visine. Ime je dobio po inženjeru koji ga je projektovao Gustavu Ajfelu (fr. Gustave Eiffel). Danas je značajna turistička atrakcija sa preko 5.5 miliona posjetilaca godišnje.
Toranj je građen od 1887 do 1889 godine i poslužio je kao glavna kapija za ulaz na Sjvetsku izložbu 1889 (fr. Exposition Universelle). Kula je inaugurisana 31. marta 1889. a svečano je otvorena 6. maja iste godine. Struktura je sastavljena od 18,038 delova od livenog gvožđa, uz pomoć 2.5 miliona zakovica. Strukturni proračun je uradio Moris Kečlin (fr. Maurice Koechlin). Za vrijeme izgradnje, zahvaljujući mjerama bezbijednosti koje je Ajfel uveo, poginuo je samo jedan radnik, što je za to vijreme bilo izuzetno dostignuće.
Ajfelova kula je visoka 300 metara (324 metara sa kasnije postavljenom televizijskom antenom) i metalna struktura je teška 7300 tona. Toranj je bio najviša zgrada u svetu 40 godina. Do vrha ima 1665 stepenica.
Održavanje tornja se sastoji u nanošenju premaza na cijelu strukturu od 50 tona boje svakih sedam godina radi zaštite od korozije. Povremeno se boja mijenja. Trenutno je toranj smeđe boje. Zavisno od vremenskih uslova vrh tornja može da odstupi od vertikale do 8 santimetara u stranu od sunca. Pomjeranje nastaje zbog neravnomernog zagrijevanja metala na sunčanoj i na strani u sjenci.
Kada je toran j sagrađen, neki Parižani su smatrali da je ruglo i da ga treba porušiti. Danas se smatra za jedno od remek dela arhitekture u svijetu.

TADZ MAHAL

Mauzolej u Agri, sagradjen je u 17. vijeku; projektovan kao grobnica za suprugu indijskog vladara iz dinastije Mughal. Gradnja je trajala od 1631. do 1648. u Agri, gradu u sjevernoj Indiji.

U njegovoj izgradnji ucestvovalo je 20000 radnika. Uradjen je u indo - islamskom stilu. Na svakom uglu ove cuvene gradjevine nalazi se po jedan minaret (molitvena kula).

Djelovi iz kurana (svete islamske knjige) napisani su na vanjskim zidovima.
Izgradnjom mauzoleja, indo - islamski stil dostigao je svoj vrhunac. Legenda kaze da je indijski vladar Shah Jahann sagradio ovu gradjevinu svojoj voljenoj zeni.

MAGIJA POLARNE SVJETLOSTI

Polarna svjetlost (Aurora Borealis) je magnetni fenomen koji nastaje u višim slojevima atmosfere iznad polarnih oblasti, a vidljiv je sa Zemlje kao raznobojna svjetlost. Ova svjetlost se brzo mijenja i izgleda kao da se poigrava, I zbog toga su Eskimi vjerovali da su to duše djece umrle na rođenju. Na Grenlandu Aurora Borealis najbolje se vidi od septembra do oktobra i od marta do aprila, i to oko ponoći.

EVROPSKI GRAD Bez gužve i glamura

BRATISLAVA ( SLOVAČKA )
Bratislava je bila napredni slovenski grad još od 10.vijeka, od svog osnivanja. Kada su je Mađari osvojili, preimenovali su je u Požun. Postaje prestonica Ugarske, u kojoj je čak 11 ugarskih kraljeva krunisano, i ostaće to čak do 1830 god. U vrijeme Marije Terezije se odlikuje raskošom, to jest mnogobrojnim baroknim palatama, a svi spomenici, i iz vremena ugarske i austrougarske vlasti, ostaće netaknuti. Sa obilaskom možete krenuti od Trga Ljudevita Štura, sa pogledom na neobaroknu palatu Reduta, zatim pored Narodnog pozorišta sa Ganimedovom fontanom ispred .... Ribarska brana uvešće vas u Stari grad, ponovo sa fontanama (16 vijek), stara gradska kuća (15 vijek), Primacijalna palata (18 vijek). Crkve i palate se nižu uzanim i živopisnim srednjoevropskim uličicama, kaldrmisanim i živopisnim fasadama. Jedna novost za sve one koji su bili u Bratislavi prije nekoliko godina, u gradu se pojavilo mnogo ’spontanih’ skulptura, ali da se iznenađenje ne bi pokvarilo, ne bih rekla ništa više o tome (šarmantne su).

EVROPSKI GRAD Bez gužve i glamura

LAVOV ( UKRAJINA )
Lavov, poznat i kao Ljvov, Lemberg ili Leopolis, što sve znači ’grad lava’ , nekada je bio dio moćnog Habzburškog carstva, što se po arhitekturi može osjetiti na svakom ćošku. Kao da ste na čarobnom mjestu na kome je sve potaman – na razmeđi između Beča i Moskve – u gradu koji je spoj germanske preciznosti i slovenske nonšalancije. Ovo je grad koji će vas iznenaditi !
Iz Lavova je poznata pjevačica Ruslana, iz čega se može zaključiti nekoliko stvari : lijepih žena, dobre muzike i dobre zabave.
Kada dođete u Lavov, prvo što uočite je da je željeznička stanica u savršenom stanju (zapanjujuće) i da predstavlja remek djelo arhitekture, što je, uostalom, i slučaj sa svim takvim objektima u bivšem SSSR-u. Sledeće što pada u oči je da u starom dijelu grada, koji se proteže kilometrima oko glavnog trga, nijedna stara zgrada nije porušena, i ne možete da vidite niti jednu kuću sagrađenu posle 1918 god. Cio grad, sa svim onim kaldrmama i tramvajskim šinama je u savršenom stanju. Hoteli iz raznih epoha, razni muzeji i pijace rukotvorina, kule i crkve koje se prepliću na horizontu – sve ovo vas odnosi u jedno daleko doba spokojstva i neužurbanosti. Spomenici su podignuti svakoj značajnoj ličnosti, a zanimljivo je da se čuvaju apsolutni svi, čak i oni iz austrijskog, poljskog ili sovjetskog doba. Obilaskom grada ćete se izgubiti u beskonačnom prepletu ulica, statua i bedema, crkvi, antikvarnica (ovo je grad sa ajviše antikvarnih radnji u Evropi). Popijte ’vino kraljeva’ ili domaće pivo u nekom od lokala u centru, kojih ima bezbroj. Doživite ponovo ono isto uzbuđenje kao kada ste prvi put, možda prije 10 god. Posjetili Prag ili Budimpeštu. Sada su to gradovi Evropske Unije, skupi i komercijalizovani, a Lavov je tu, blizu, jeftin i osvježavajući. Tako stvaran, smješten između Zapada i Istoka.

EVROPSKI GRAD Bez guzve i glamura

LAJPCIG (NJEMAČKA)
Lajpcig je dobio ime po (lužičko) srpskoj riječi Lipsk, što znači ’mjesto gdje rastu lipe’. Grad se i dan danas tako zove po lužičkosrpskom. Zanimljivo da je ovaj živopisni grad mjesto gdje se spajaju tri rijeke – Plajse, Bijeli Elster i Parte, što je rijedak slučaj ..... Sa svojih 540.000 stanovnika, grad se nalazi možda na onoj perfektnoj sredini između velikog i malog, užurbanog i pitomog... 2006 god. Lajpcig je proglašen za najjeftiniji grad Evrope (zamislite u Njemačkoj) onda to znači da u njemu ima dosta toga obećavajućeg.
Ljudi ovdje još nijesu toliko komercijalizovani i otuđeni koliko to mogu da budu u zapadnom dijelu Njemačke. Lako ćete se sa njima razumjeti, čak iako ne govorite njemački, ili ruski (u upotrebi je tamo). Ovo je mjesto gdje su trgovina, umjetnost i učenost uvjek bili dominantan dio života : jedan od prvih sajmova je još u srednjem vijeku počeo da se održava u Lajpcigu, a univerzitet je osnovan još 1409 god. Zatim 1912 god. u Lajpcigu je osnovana Njemačka nacionalna biblioteka. Johan Sebastijan Bah je baš u ovom gradu pisao svoje kompozicije od 1723. do 1750 god. a ovdje je rođen još jedan muzički velikan – Rihard Vagner 1813 god.
Lajpcig je mjesto na kome je cvjetao jedan stil u gradnji, poznat kao jugendštil ili secesija, i šetnje ulicama Starog grada možete vidjeti ovaj kitnjasti način gradnje, sa arapskim, gotskim, ruskim, keltskim elementima. Osjetite trag vremena u kome je ovaj grad, prije skoro 150 god. dostigao milion stanovnika, i još tada imao najveću i najvelelepniju željezničku stanicu u Evropi. Kasnije su došli spitfajeri i bombe, a što nije propalo do tada, odnijela je tranzicija. Sada se grad ponovo uspravlja..... budite dio tog buđenja.....

EVROPSKI GRAD Bez guzve i glamura

DIŽON (FRANCUSKA)
U vrijeme prije Francuske revolucije, Dižon je bio veliki i moćan. Prije ujedinjenja Francuske, bio je i moćniji. U svijetu vinarstva, Dižon će uvjek nositi taj epitet, zašto ? Zato što je to centar i bivša prestonica Burgundije, a za vjek vjekova prestonica dobrog vina – burgundca. Do njega vas superbrzi TGV može dovesti za više od sat i po, a lutanje njegovim uzanim ulicama u centru, sa kućicama koje još imaju one starinske fasade sa dekoracijama od drvenih gredica, biće vam uživanje.
Dižon je bio prestonica Vojvodstva Burgundije počev od ranog 11 vijeka do kasnog 15 vijeka. Burgundija je bila mjesto ogromnog bogatstva i moći, mjesto gdje se posebna pažnja poklanjala obrazovanju i umjetnosti.
Posjetite arhitektonske spomenike velike važnosti, počev od Palate velikih vojvoda, Parlamenta Burgundije, do mnogobrojnih crkava. Bilo koji caffe u centru biće dovoljan da se odmorite na trenutak, da uživate u divnom pogledu na jedan starinski grad koji čuva svoju tradiciju, pomalo u uglu velikih zbivanja, udaljen od užurbanosti Pariza, frenetičnosti Azurne obale......Daleko od banaka Ženeve i solitera Francuske, a ipak tu u centru Evrope, sintetizujući ono najljepše od Francuske, što je na drugim mjestima pomalo i nestalo.
Tu je i nezaobilazno vino, mnoge superiorne marke vina se proizvode u ovom regionu, jednom od najboljih vinorodnih regiona svijeta. Mnogi sjajni vinogradi se nalaze na 20 minuta od centra grada, Vosne – Romanee, Gevrey – Chambertin. Čak i gradski univerzitet ima najbolju katedru za enologiju u svijetu. Grad je takođe poznat i po ’creme de cassis’ ili likeru od crne ribizle, koji se koristi u piću poznatom kao ’kir’, koji je dobio ime po bivšem gradonačelniku Dižona Feliksu Kiru. A kuhinja, sjajna. Idite od restorana do restorana ako imate dovoljno vremena i novca.

EVROPSKI GRAD Bez guzve i glamura

RAVENA (ITALIJA)
Ako ste se ikada pitali kako je to svijet izgledao kada je klasični Rim ustupao mjesto srednjem vijeku, mermer cigli,mnogoboštvo hrišćanstvu, Romani Germanima, onda to možete da vidite samo na ovom mjestu. Tako je svijet izgledao u dugom periodu između 4. i 10 vijeka nove ere, u onom razdoblju prije nego što su počele da se grade velelepne katedrale, prije Karla Velikog, prije bazilika, prije Kijevske Rusije, prije Notr Dama ili renesanse, Ravena stoji u ravnici Romanje, nedaleko od mora, gdje je nekada stajala. More je uzmaklo nekoliko kilometara, i stara luka je ostala na suvom, izgubivši svoj značaj. Ali, njeni spomenici, koji su takođe zbog nanosa upali po nekoliko metara duboko u tlo, nijesu ništa manje poznati nego prije 1500 god. – remek djela jednog svijeta, poznatog kao kasnorimska, ranohrišćanska ili vinzantijska umjetnost. Ovo je grad mozaika, arijanaca, tornjeva okruglih i vitkih. Posjetite Sant Apolinare Nuovo, sa fascinantnim mozaicima svetaca na obije strane crkve, ili Arijansku crkvu, koju su gradili Teodorikovi Goti, ili posjetite baziliku San Vitale, sa nizom kupola i lukova. Ovo je kulturni turizam u svom najplemenitijem obliku.

WORLDHOTELS treći dio

Worldhotels Deluxe Collection nudi luksuzni smještaj, ekskluzivni ambijent i neprikosnovenu uslugu. Kroz kolekciju koja okuplja više od 170 objekata širom svijeta, gosti ulaze u svijet luksuza iz kog nikad više ne žele da izađu. Bili moderni ili istorijski, hoteli nude nezaboravan ugođaj gostoprimstva i jedno nezaboravno iskustvo.

Worldhotels First Class Collection okuplja više od 230 hotela u gradskim i ključnim odmarališnim područjima nudeći smještaj visokog kvaliteta i sofisticiranu uslugu namijenjenu gostima koji žele najbolje.

Hoteli koji spadaju u Worldhotels Comfort Collection nude opuštenu atmosferu i ugodnost namijenjenu poslovnim putnicima. Više od 80 hotela, koji pripadaju ovoj kolekciji, prilagođeno je potrebama današnjih poslovnih putnika, sa brzom uslugom i povoljnim cijenama.

WORLDHOTELS drugi dio

U vrijeme kada je počela nagla ekspanzija velikih hotelskih lanaca na evropskom tržištu, osnovana je mala kompanija u Frankfurtu sa idejom da okupi individualne i nezavisne hotele, prvenstveno u Evropi, kako bi ih zaštitila od konkurencije.

Danas Worldhotels okuplja više od 500 nezavisno vodećih hotela i rizorta širom svijeta. Hoteli se nalaze na oko 300 destinacija u više od 70 zemalja. Ukoliko želite da se uvjerite u njihov kvalitet možete da posjetiti objekte u našoj neposrednoj blizini, u Opatiji, Ljubljani, Bukureštu, Atini, Budimpešti.

Worldhotels je najveća hotelska asocijacija sa sjedištem u Evropi, a svoju misiju održavanja konkurencije i danas uspješno sprovodi i u isto vrijeme je širi i na druge kontinente.

WORLDHOTELS JEDINSTVENI HOTELI ZA JEDINSTVENE LJUDE prvi dio

Najveća hotelska asocijacija sa sjedištem u Evropi 38 godina uspješno gradi svoj put postavljajući visoke standarde u luksuznom hotelijerstvu. U svoje redove prima isključivo hotele koji svojim poslovanjem i uslugom zadovoljavaju prohtjeve i najzahtjevnijih gostiju. U januaru 2007 god. kompanija je otvorila Worldhotels Academy i postala prva asocijacija koja je jedan segment poslovanja posvetila isključivo obučavanju mladih ljudi za rad u hotelijerstvu.